خوش بود تا در چرا بگماشتی

گفت: حاشا! این سخن دیوانگان

این چنین بی ربط آمد بر زبان

پیش هر سبزه، خری می داشتی

گر نبودی خر که اینها را چرید

این علفها را چرا می آفرید؟

گفت قدسی: هست خر، نی خلق را