لوح محفوظ است، کاو زین در گذشت

عقل تو افزون شود بر دیگران

لیک، تو باشی ز حفظ آن گران

لوح حافظ، تو شوی در دور و گشت

عقل دیگر، بخشش یزدان بود

چشمه آن، در میان جان بود

چون ز سینه، آب دانش، جوش کرد