هر دو را سوی محک کن زود نقل

وهم خوانش آنکه شهوت را گداست

وهم قلب و نقد، زر عقلهاست

بی محک، پیدا نگردد وهم و عقل

این محک، قرآن و حال انبیا

چون محک، هر قلب را گوید: بیا

تا ببینی خویش را ز آسیب من