امتیاز آدمی از گاو و خر

در غبار ابر، در کم روغنی

هان، تو بگشا چشم عبرت گیر خود

ساز عبرت رهنمای سیر خود

هم به فکر و عبرت آمد، ای پسر!

چون شدی بی بهره از فکر ای دغل

دان که «کا لانعام» باشی، بل اضل