این بود احوال جهال، ای عزیز!

گیرد آن دکان و بازارم رواج

حاصلی از وی توقع داشتم

چون نشد، یکبارگی بگذاشتم

این بودشان پایه قدر و تمیز

واجبی را در خیال، این گمرهان

کرده اند از جهل خود، ممکن گمان