در مقایل، خویش را دانسته شیء

واجبی را در خیال، این گمرهان

کرده اند از جهل خود، ممکن گمان

داده نسبت بخل یا غفلت به وی

غیر ممکن، کی ز ممکن کرد فرق

آنکه در دریای تشبیه است غرق

تا نشد اوصاف امکانیش فهم