بگیر دست من افتاده را که در ره عشق

نه مردم ار بگذارم در سرای تو را

اگر به جان و جهانم دهد رضای تو دست

به ترک هر دو به دست آورم رضای تو را

به پای صدق به سر می برم وفای تو را

چه خواهی از من درویش چون ادا نکند

خراج هر دو جهان نیمه بهای تو را