به خوبی خوب رویان را اگر وصفی کند شاعر

مرا دشمن چرا داری چو کودک مر دبستان را

چو کردم یک نظر در تو دلم شد مهربان بر تو

مسخر گشت بی لشکر ولایت چون تو سلطان را

تو آن داری به جز خوبی که نتوان وصف کرد آن را

دلم کز رنج راه تو به جانش می رسد راحت

چنان خو کرد با دردت که نارد یاد، درمان را