ز همت عاشق رویت بمیرد تشنه در کویت

تو آن داری به جز خوبی که نتوان وصف کرد آن را

دلم کز رنج راه تو به جانش می رسد راحت

چنان خو کرد با دردت که نارد یاد، درمان را

وگر خود خون او باشد بریزد آب حیوان را

چو بیند روی تو کافر شود اسلام دین او

چو زلف کافرت بیند نماند دین مسلمان را