مددها کرد مسکین دل به خون این چشم گریان را

اگر چه در خورت نبود غزلهای رهی لیکن

مکن عیبش که کم باشد اصولی قول نادان را

وصالت راست دل لایق که شبها در فراق تو

همی ترسم که روز او سراسر رنگ شب گیرد

از آن باکس نمی گویم غم شبهای هجران را

وصال تو به شب کس را میسر چون شود هرگز