که تو چون روز گردانی به روی خود شبستان را

همی ترسم که روز او سراسر رنگ شب گیرد

از آن باکس نمی گویم غم شبهای هجران را

وصال تو به شب کس را میسر چون شود هرگز

مرا گویی بده صد جان و بوسی از لبم بستان

ندانستم که نزد تو چنین قیمت بود جان را

به جان مهمان لعل تست چون من عاشقی مسکین