تهی ماندی از من ای نیک بخت

ز روزن گذشتی تن و بوم اوی

بماندی بدان خانه خرطوم اوی

دگر شب بدان گونه دیدم که تخت

کیی برنشستی بران تخت عاج

به سر بر نهادی دل افروز تاج

سه دیگر شب از خوابم آمد شتاب