بافته بر قد تو کسوت رعنایی را

ای سعادت ز پی زینت و زیبایی را

عشق رویت چو مرا حلقه بزد بر در دل

شوق از خانه به در کرد شکیبایی را

گر ببینم رخ چون شمع تو ای جان بیم است