صبر را از دست تو پا در رکاب

بر سر کوی تو سودا می پزم

با دل پر آتش و چشم پر آب

عقل را با عشق تو در سر جنون

خون چکان بر آتش سودای تو

آن دل بریان من همچون کباب

در سخن ز آن لب همی بارد شکر