در بهای نظری از تو بدادم جانی

ز آنکه در شهر کسی نیست که بیمار تو نیست

من به شکرانه وصلت دل و جان پیش کشم

گر متاع دل و جان کاسد بازار تو نیست

بپذیر از من اگر چند سزاوار تو نیست

وصل تو خواستم از لطف تو روزی، گفتی

چون مرا رای بود حاجت گفتار تو نیست