آن را که ز عشق تو دل ریش ندارد

مه پیش تو از حسن زند لاف ولیکن

او نوش لب و غمزه چون نیش ندارد

از مرهم وصل تو نصیبی نبود هیچ

خود عاشق صاحب نظر از عمر چه بیند

چون آینه روی تو در پیش ندارد

از دایره عشق دلا پای برون نه