هان تا گدا نخوانی درویش را اگرچه

انگشتری جم را ز آهن نگین نباشد

چون دامن تو گیرد در پای تو چه ریزد

بیچاره ای که جانش در آستین نباشد

اندر طریق عشقش دنیا معین نباشد

اندر روش نشاید شه را پیاده گفتن

گر بر بساط شطرنج اسبی بزین نباشد