تو شاهدی نه غایب ازیرا خیال تو

و اندیشه تو از دل و جانم نمی رود

گرچه حدیث وصل تو کاری نه حد ماست

الا بدین حدیث زبانم نمی رود

از پیش خاطر نگرانم نمی رود

گریم ز درد عشق و نگویم که حال چیست

کاین عذر بیش با همگانم نمی رود