از آن درخت که در نوبهار گل رستی

که جز به یاری تو کار بر نمی آید

مقام وصل بلند است و من برو نرسم

سگش چو گربه به دیوار بر نمی آید

به بخت بنده به جز خار بر نمی آید

چو شغل عشق تو کاری چو موی باریک است

از آن چو موی به یکبار بر نمی آید