در سخن جمع کنم در معانی پس ازین

ز آنکه غواص نجوید ز شمر مروارید

لایق عشق دلی پاک بود همچو صدف

کفو زر نیست درین عقد مگر مروارید

درکشم از پی گوش تو به زر مروارید

سخن بنده چو آبی ست که کرده است آن را

دل صدف وار به صد خون جگر مروارید