دلم مفرح یاقوت یابد آن ساعت

لب تو کرده نهان اندر آب حیوان در

سال بوسه ما را ز لب جوابی ده

به زیر لعل چو شکر مدار پنهان در

که از دهان تو آید مرا به دندان در

به چون تو محتشمی بی بها سخن ندهم

بده ز لعل شکر بار قند و بستان در