به دست من گهر وصل خویش اکنون ده

بده ز لعل شکر بار قند و بستان در

دهانت معدن لولوست با همه تنگی

بده زکات که مستظهری به چندان در

که هست در صدف قالب من از جان در

حصول گوهر وصل تو سخت دشوار است

به دست همچو منی خود نیاید آسان در