قد تو سرو روان است و سرو تو گل ریز

ایا به حسن چو شیرین به ملک چون پرویز

به روزگار تو جز عاشقی کنم نسزد

به عهد خسرو چون کار خر کند شبدیز؟

اگر زلعل تو مستان عشق نقل خوهند