ز آرزوی او همی خواهد که همچون ماهتاب

حال بلبل بین و با گل عمر ضایع کردنش

راستی جز شربت وصلش مرا دارد زیان

گر طبیبم احتما فرماید از غم خوردنش

افتد از بام فلک خورشید اندر روزنش

وصل و هجر دوست می کوشند هر یک تا کنند

دست او در گردنم یا خون من در گردنش