ز نور چهره تو پرتوی مه و خورشید

میان دایره روی تو ز نقطه خال

رخ تو بر طبق روی تو بدان ماند

که بر رخ گل سرخ است روی لاله آل

ز قوس ابروی تو گوشه ای کمان هلال

به پیش تست مکدر چو سیل و تیره چو زنگ

به روشنی اگر آیینه باشد آب زلال