از صدف لفظ خویش معنی چون در دهد

کفر سر زلف تو رخنه در ایمان دل

تا برهاند مرا ز انده من سالهاست

تا غم تو می کشد تنگی زندان دل

گوهر شعرم که یافت پرورش از کان دل