غرقه گرداب حیرت از تو شد

گر درین حلقه نباشد وای دل

هر که را سودای تو در سر بود

در دوکونش می نگنجد پای دل

کشتی اندیشه در دریای دل

آن سعادت کو که بتوانیم گفت

با تو ای شادی جان غمهای دل