ای عشق مناسبت نگه دار

و آن کافر زلف را اسیرم

چشم تو به غمزه دلاویز

مستی است که می زند به تیرم

او محتشم است و من فقیرم

صدسال اگر بسوزم از عشق

و این خود صفتی است ناگزیرم،