او ز من بنده به این دیده خون بار رسد

ای سعادت مددی کن که بدان یار رسم

لطف کن تا من دل داده به دلدار رسم

من از آن دوست به یاقوت شکربار رسم

عندلیبم ز چمن دور زبانم بسته است

آن زمان در سخن آیم که به گلزار رسم