مکن ای خسرو خوبان طمع در جان شیرینم

جهانی شاد و غمگین اند از هجر و وصال تو

به وصلم شادمان گردان که از هجر تو غمگینم

دلم ببرید چون فرهاد عمری کوه اندوهت

زکین و مهر دلداران، سخن رانند با یاران

تو با من کین بی مهری و با تو مهر بی کینم

نظر کردم به تو خوبان بیفتادند از چشمم