هنگام باده خوردن از لعل شکرینت

خوشتر ز ماه عیدی در چشم روزه داران

سر بر زمین نهاده پیش رخ تو شاهان

برقع فگنده بر روی از شرم تو نگاران

ز آب حیوه پر شد جام شراب خواران

در خدمت تو شیرین همچون شراب وصل است

این باده به تلخی همچون فراق یاران