به سگ روی نان می نمایی، مکن

مرو از بر ما و گر می روی

دگر عزم رفتن چو آیی مکن

به امثال من بعد ازین التفات

سخن آتشی می فروزی، مگوی

نظر فتنه ای می فزایی، مکن

مرا غمزه تو به صد رمز گفت