آفتابا نظری سوی من مسکین کن

تو ز کار دگران هیچ نمی پردازی

تا بگویم که نگاهی به من غمگین کن

همه ذرات جهان از تو مدد می خواهند

عالمی بیدق نطع هوس وصل تواند

آخر ای شاه رخ خود سوی این فرزین کن

با تو در هر ندبم دست عمل جان بازی است