سیف فرغانی شوریده شد از دیدن تو

آن به تو کی رسد از خاک چو سگ بالین کن

از پی فاتحه وصل دعایی گفتم

تا برین ختم شود فاتحه را آمین کن

تو به شیرین لب خود شور ورا تسکین کن