فوت شود وصل دوست از تو به تاخیر او

عشق نماز دل است، مسجد او کوی دوست

ترک دو عالم شناس اول تکبیر او

هست وضوش آب چشم، روز جوانیش وقت

عشق چو صبح است دید روی چو خورشید دوست

بر دل هر کس که تافت نور تباشیر او

خمر الهی است عشق ساقی او دست فضل