چو دید بنده که در دل همی کنی جا تو

بدان که هست تو را با دهان من نسبت

که در جهان به سخن می شوی هویدا تو

فدا کند پس ازین جان و دل به دست آرد

ز فرقت تو چو مرده است سیف فرغانی

توی به وصل خود این مرده را مسیحا، تو!