از هیبت خطابت شد سیف را دل ای جان

شد شیشه های انجم در یکدگر شکسته

دی گفت عزت تو ما را به کس چه حاجت

من کس نیم چه دارم دل زین قدر شکسته

همچون ردیف شعرش سر تا بسر شکسته