جماعتی که در اوصاف تو همی گویند

چو دیگران که چه رخسار دلستان داری

اگر کسی ندهد دل به چون تو دلداری

تو خویشتن بستانی که دست آن داری

که قد سرو و رخ همچو گلستان داری،

نظر در آن گل رو می کنند، بی خبرند

ز غنچه ها که بر اطراف بوستان داری