پرده از روی برانداز دمی تا آفاق

از می عشق بود در سر من مخموری

ما جهان را به تو بینیم که در خانه چشم

دیده مانند چراغ است و تو در وی نوری

به تو آراسته گردد چو بهشت از حوری

سیف فرغانی در کار جزا چشم مدار

پادشازاده ملکی چه کنی مزدوری؟