سیف فرغانی از عشق بپرهیز و منه

ندهی بوسه، وگر من بدهم نستانی

خسته تیغ غمت را به بلا بیم مکن

کشته را چند به شمشیر همی ترسانی

پا در آن کار که بیرون شد از آن نتوانی