در ندبی ملک هر دو کون نمانی

گر تو چو شاهان برین بساط نشینی

نیست تو را خانه در حدود مکانی

در نفسی هر چه آن تست ببازی

نور امانت ز تو چنان بدرخشد

کآتش برق از خلال ابر دخانی

خضر شوی در بقا و دانش و آنگاه