که دل فروز چو دینی و دل ربای چو دنیی

ایا خلاصه خوبان کراست در همه دنیی

چنین تنی همگی جان و صورتی همه معنی

غم تو دنیی و دین است نزد عاشق صادق

بر آستان تو بودن مراست مجلس عالی

به زیر پای تو مردن مراست پایه اعلی

اگر چه نیست تویی و منی میان من و تو