بس کن از خنده که بگرفت جهان شیرینی

ز آن لب ای دوست به صد جان ندهی یک بوسه

شکر ارزان کن و مفروش گران شیرینی

چون لبت بر شکر و قند بخندد گویند

خوش در آمیخته ای با همگان، و این سهل است

که خوش آمیز بود با همگان شیرینی

تلخی عیشم از این است و نمی یارم گفت