در لطف تو کس بر من نبندد گر تو بگشایی

زهی خورشید را داده رخ تو حسن و زیبایی

به زیورها نکورویان بیارایند گر خود را

تو بی زیور چنان خوبی که عالم را بیارایی

تو را همتا کجا باشد که در باغ جمال تو