کند پسته شکرریزی کند سنبل سمن سایی

به زیورها نکورویان بیارایند گر خود را

تو بی زیور چنان خوبی که عالم را بیارایی

تو را همتا کجا باشد که در باغ جمال تو

اگر نزبهر آن باشد که در پایت فتد روزی

که باشد گل که در بستان برآرد سر به رعنایی

هم از آثار روی تست اگر گل راست بازاری