نه استحقاق وصل تست و نی از تو شکیبایی

اگر روزی ز درویشی دلی بردی زیان نبود

که گر دولت بود یک شب به وصلش جان بیفزایی

چه باشد حال مسکینی که او را با غنای تو

من مسکین بدین حضرت به صد اندیشه می آیم

ز بیم آنکه گویندم که حضرت را نمی شایی

اگر چه دیده مردم بماند خیره در رویت