بنفشه زلفی و گل روی و سرو بالایی

تو آفتابی و این هست حجتی روشن

که در تو خیره شود دیده تماشایی

به وصف حسن تو لایق نباشد ار گویم

ز روی پرده برانداز تا جهانی را

بهاروار به گل سر به سر بیارایی

چگونه با تو دگر عشق من کمی گیرد