منتظرم لیک نیست وقت معین

آب سخن آن لبان چون شکرت را

عشق تو داده است در ولایت جان حکم

هجر ستمکار و وصل دادگرت را

همچو قیامت وصال منتظرت را

میل ندارد به آفتاب و به روزش

هر که به شب دید روی چون قمرت را