چون سخن اینجا رسید دوست مرا گفت

ما نگرانیم حسن جلوه گرت را

مشک چه باشد به نزد تو که چو عنبر

زلف تو خوش بو کند کنار و برت را

سیف شنودیم شعرهای ترت را

مس تو را حکم کیمیاست ازین پس

سکه اگر از قبول ماست زرت را