فعل یکی دان بصیرت و بصرت را

چون حرم قدس عشق ماست مقامت

زمزم مکه است تشنه آبخورت را

و از اثر حکم بارقات تجلی

تا ز تو باقی ست ذره ای، نبود امن

منزل پر خوف و راه پر خطرت را

چون تو زهستی خویش وانرهی سیف